IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
Who's online

Deel | .
 

 Darkness, my old friend.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ace Raiden
avatar



PROFIELAantal berichten : 36
RPG SHEET
Character sheet
Leeftijd: 397 y/o
Soort: Vampire
Gezondheid: I shouldn't smoke that many cigs, dude

BerichtOnderwerp: Darkness, my old friend.   za aug 01, 2015 6:43 am

×ACE RAIDEN
Hij voelde zijn hartslag versnellen. Hij hoorde hoe zijn stem geschrokken uit zijn mond kwam. Hij kon zichzelf gewoon al zien staan. Hij hoorde hoe zijn mobiel de grond raakte, hij hoorde het scherm barsten, hij hoorde de remmen van de auto, hij hoorde hoe de banden over de grond piepten, hij rook de stank van de remmen en de banden. Maar dat werd allemaal overstemd door de angst die in zijn lichaam riep. Zou hij doodgaan? Nee, dat kon niet, hij kon niet dood gaan, tenzij dat hij op e juiste manier vermoord werd. Hij zag zijn gezicht, al dan niet vervormd, in de motorkap van de auto. Zijn gezicht was vertrokken van angst, en de vervorming maakte het er niet beter op. De auto was net op tijd gestopt. De bumper raakte net Aces broekpijp. Hij deed wankelend een stapje achteruit en legde een hand op de motorkap voor steun. Hij bukte een beetje en staarde met grote ogen naar de grond. "Gaat het?" klonk er geschrokken, bezorgd. De blonde jongen keek op naar een man. Hij schatte dat de kerel ongeveer zestig was. Hij had vast een echtgenote thuis zitten, misschien wel kinderen of kleinkinderen op bezoek. Als Ace niet overgestoken was, had de man door kunnen rijden. Hij zag in zijn hoofd al voor zich hoe de man zijn auto over de weg heen leidde, naar zijn huis toe. Hij zou de sleutel in het verroeste sleutelgat steken, die omdraaien en de deur open duwen. Dan zou hij zijn vrouw zien. Hij zou naar haar toe gaan, haar omhelzen, misschien zoenen, een goede avond wensen en dan zouden ze de rest van de avond samen een film kunnen kijken, tijd doorbrengen met elkaar, of met wie dan ook. Maar dat werd nu uitgesteld doordat de man Ace net niet opgeraapt had met zijn auto. Hij haalde een hand door zijn blonde haren en keek op. Zijn hartslag was al weer normaal geworden, hij was al weer wat gekalmeerd. Aces ogen vernauwden zich, en door de schaduw die op zijn gezicht viel zag zijn blik er nog donkerder uit dan normaal. De kerel ging weer overeind staan en rolde met zijn schouders. Toen draaide hij zich om en liep de rest van het zebrapad over alsof er helemaal nooit wat gebeurd was. Zijn voeten liepen verder, zelfs toen hij even stil wou blijven staan. Het zebrapad werd stoep en Ace liep nog steeds verder, de drang om een blik op de man en de auto te gooien negerend, dat zou een slecht idee zijn. Hij wou hen nooit meer zien, hij had een bijna dood ervaring gehad zonder zelfs maar dood te kunnen gaan. Hij had ook helemaal niet gereageerd op de vraag van de man. Pech voor hem. De jongen met de duistere blik liep verder, alle andere dingen rond hem negerend. Hij moest nu helemaal kalmeren voor hij wat kon doen zonder er spijt van te krijgen. Hij stopte zijn handen in zijn zakken en vervloekte de stomme man met zijn auto nog een keer. Doordat hij niet oplette liep hij nu tegen een persoon op. Hij keek op en fronste even.

OOC: EBONY PEARCE
I'LL WAIT...FOREVER IF I HAVE TO.

_________________
VOICE - ACE RAIDEN - THEME
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ebony Pearce
avatar



PROFIELAantal berichten : 36
RPG SHEET
Character sheet
Leeftijd: 24
Soort: Demon
Gezondheid: Dead and alive.

BerichtOnderwerp: Re: Darkness, my old friend.   za aug 01, 2015 8:05 am


Nog niet al te lang liep Ebony op de aarde, maar ze was het eigenlijk nu al zat. Oké, het feit dat ze weer 'leefde' was prima, maar het lichaam waarin ze zat was vrij onmogelijk. Ze was vrij sterk qua wil, wat er soms voor zorgde dat ze half de controle terug kreeg. En dan werd het vervelend. Dat kind was namelijk gewoon echt dom. Vervelend dom. Ze snapte gewoon helemaal niets van het feit dat ze haar lichaam moest delen. Naja, ergens was het logisch, maar de manier waarop het domme meisje het aanpakte was vervelend. Ze ging zitten en janken. En als er iets was wat Ebony haatte, waren het jankende mensen. Wat had ze te zeiken zeg, zij was tenminste niet dood. Het minste wat ze kon doen was een dode ook weer wat leven gunnen. Maar Ebony's aanpak was simpel. Ze deed het lichaam gewoon pijn. Zo veel pijn dat het lichaam weer zwak werd en de demon de controle weer over kon nemen. En dan duurde het weer enkele dagen voor het lichaam weer probeerde de controle te nemen. Zo ging het enkele maanden. Maar de persoon die het lichaam bezat werd steeds zwakker. Ebony had steeds sneller weer de macht over het lichaam. Enkele voordelen bezat het lichaam wel. Ze had een huisje, niet al te groot maar Ebony kon er in leven sinds ze haar vorige leven in een klein krot woonde. En ze had werk. Niet het slechtste werk, Ebony had in haar leven slechtere banen gehad. Deze baan was tenminste legaal. 's Ochtends rond half vier opstaan, de bakkerij in gaan en rond half twee was ze klaar. Het verdiende niet perfect, maar Ebony mocht niet klagen. Ja, ze was meer geld gewend maar de reden dat ze dood was, was het geld en haar baan dus ze vond het helemaal prima.
Zuchtend stapte uit de bakkerij. Oké, het feit dat ze ook al was ze eigenlijk dood, ze nog steeds moest werken was echt verdomde vervelend. Ze had op z'n minste een reusachtig landhuis met een zwembad, een prachtige Dodge Challenger uit 1970 en een hond verwacht, maar het was logisch dat je zo iets niet kreeg in de hel. Nee, het was allemaal veel erger. Ze had niet eens een huis. Of een auto. Of een zwembad. Of een hond. Nee, ze had daar helemaal niets. Dus eigenlijk moest ze niet zo zeiken. Met een zucht zocht ze naar een pakje sigaretten in haar tas. De zon verblindde haar voor enkele seconden, waardoor ze haar ogen een moment sloot. Hierna zocht ze verder, maar ze vond niets. En vlak na het moment van verlangen naar een sigaret, voelde ze ook honger. Dit liet haar een moment fronsen. Ze behoorde geen honger te hebben, wist ze. Maar ze had dus echt heel veel honger. En slaap voelde ze ook. Maar de honger was wel overtreffend. Ze besloot het te negeren en verder te zoeken in haar tas, of ze misschien toch ergens een pakje sigaretten kon vinden. Dat was het eerste eigenlijk wat ze kocht, toen ze een lichaam bezat. Een laatste keer keek ze in haar tas, maar ze wist niets te vinden. Zuchtend keek ze opzij, of er ergens zo een winkel was, maar niets. En toen liep er iemand tegen haar aan. Ze stapte een paar stappen naar achteren en keek toen ietwat verbaast naar voren. Aha. "Ook hallo," sprak op een vrij neutrale toon. Mensen. Waarom konden ze gewoon niet voor zich uit kijken. "Ik stel voor voortaan voor je uit te kijken," glimlachte ze liefjes, al deed ze geen moeite om het echt te laten lijken. Kort keek ze hem onderzoekend aan met haar bijzonder gekleurde ogen, wachtend op een excuus. Ja, ze vond wel dat ze een excuus verdiende.

- Sorry, kan wat slecht zijn. Ik moet nog wat inkomen. :')
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ace Raiden
avatar



PROFIELAantal berichten : 36
RPG SHEET
Character sheet
Leeftijd: 397 y/o
Soort: Vampire
Gezondheid: I shouldn't smoke that many cigs, dude

BerichtOnderwerp: Re: Darkness, my old friend.   zo aug 02, 2015 10:11 pm

×ACE RAIDEN
Hij keek op en fronste licht naar de persoon tegen wie hij op gelopen was. Hij deed zijn mond open om wat te zeggen, maar hij kreeg er geen woord uit, hij was in de war. Hij wist niet meer wat hij moest zeggen als hij tegen iemand op liep. Wauw, dat auto-voorval had een grotere impact op hem gehad dan dat hij gehoopt had. Hij haalde een hand door zijn blonde, warrige haren en richtte zijn ogen op naar haar gezicht toen ze begon te spreken. "Ook hallo", zei ze, en Ace keek haar zonder een echte gezichtexpressie aan. Hij had verwacht dat ze gewoon door zou lopen en zou doen alsof ze nooit tegen hem op gebotst was, dat zouden de meeste mensen doen. "Ik stel voor voortaan voor je uit te kijken." Het glimlachje dat ze erbij deed zorgde ervoor dat hij even overweeg een giftige reactie terug te geven, maar hij was in fout dus dat zou hem alleen maar een asshole maken. Hij wreef over zijn nek en zweeg nog even. "Je hebt gelijk, het spijt me", zei de jongeman. "Ik was een beetje in gedachten verzonken, ik zag je niet lopen-" begon hij, "-maar dat had je vast al door." Hij vond het stom dat hij zichzelf moest verontschuldigen. Verontschuldigingen waren stom. Het was sorry zeggen voor je doen en denken. Dat vond hij onlogisch. Waarom zou je sorry zeggen voor hoe je bent? Okay, je moet wel sorry zeggen voor je fouten, maar dit was nog steeds stom, hij verontschuldigde zich niet graag. "Wel, als je wat nodig hebt om op gelijke stand te komen, dan zoek je de stad mar af voor een Ace, en dan beuh, maak ik het wel goed? Blabla die hogwash, je snapt het wel", zei hij en maakte een wegwerpgebaar met zijn hand. Hij haalde een sigaret uit het pakje in zijn zak en stak die tussen zijn lippen. Ah, shit, hij had zijn mobiel verloren, hij was die vergeten op te rapen nadat die de grond op gevallen was bij het bijna-accident. Ach ja. Hij stak de sigaret aan en zuchtte terwijl hij zijn bruinzwarte ogen weer op het meisje liet vallen. Hij wist niet echt wat hij van haar moest denken, ze zag er zowel sympathiek als gemeen uit, vond hij. Ace nam een trek van de sigaret en blies de rook weg, er onbewust voor zorgend dat het niet speciaal in haar gezicht was.
I'LL WAIT...FOREVER IF I HAVE TO.

_________________
VOICE - ACE RAIDEN - THEME
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ebony Pearce
avatar



PROFIELAantal berichten : 36
RPG SHEET
Character sheet
Leeftijd: 24
Soort: Demon
Gezondheid: Dead and alive.

BerichtOnderwerp: Re: Darkness, my old friend.   ma aug 03, 2015 9:02 am

Een excuus kwam uit de mond van de onbekende en daar achteraan kwam een reden. Hij was in gedachten verzonken. Aha. Kon gebeuren. Ebony liep toen ze nog leefde dagelijks tegen iedereen aan, maar meestal liep dat uit tot een of ander wijvengevechten in haar buurt. Dat waren nog eens grappige tijden, bedacht de bruinharige. Na een seconde van niet bepaald diepgaande gedachten, keek ze hem weer aan en knikte ze. "Oh naja, kan gebeuren," klonk haar stem neutraal, hoewel een glimlach van haar gezicht af te lezen was. Haar geelachtige ogen stonden even neutraal als haar stem klonk, waardoor de glimlach van op haar gezicht makkelijk af te lezen was als nep. En dat was deze ook. Bijna al haar emoties waren nep. Behalve het moment dat ze haar broertje zag op internet, sprekend over haar dood. Dat was echt flink zwaar. Maar ze wist amper nog hoe emoties waren. Kon je het verleren? Of was het gewoon iets standaards, als je dood ging. Ebony had geen idee, maar probeerde de emoties maar gewoon zo echt als mogelijk te laten lijken. Toen de onbekende weer begon te spreken ontstond er een vragende blik in de ogen van Ebony. "wel, als je wat nodig hebt om op gelijke stand te komen, dan zoek je de stad maar af voor een ace, en dan beuh, maak ik het wel goed? blabla die hogwash, je snapt het wel" ze fronste, maar besloot niets te zeggen. Nee, ze snapte het niet. Maar zo veel moeite ging ze niet doen omdat er een onbekende tegen haar aan liep. Nee. "Ik denk dat ik het snap ja..?" besloot ze daarom ook maar te zeggen. Met een zucht pakte ze haar tas weer beet, zoekend naar geld of sigaretten. Ze was dan ook bijzonder blij toen de jongen een sigaret opstook. "Oh hey! Kan ik er alsjeblieft één lenen, ik ben ze geloof ik thuis vergeten," sprak ze nu iets vrolijker. Perfect moment.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ace Raiden
avatar



PROFIELAantal berichten : 36
RPG SHEET
Character sheet
Leeftijd: 397 y/o
Soort: Vampire
Gezondheid: I shouldn't smoke that many cigs, dude

BerichtOnderwerp: Re: Darkness, my old friend.   di aug 11, 2015 10:40 pm

×ACE RAIDEN
"Oh naja, kan gebeuren", had ze gereageerd. De blonde kerel knikte zacht. "Wel, als je wat nodig hebt om op gelijke stand te komen, dan zoek je de stad maar af voor een Ace, en dan beuh, maak ik het wel goed? Blabla die hogwash, je snapt het wel", zei hij en maakte een wegwerpgebaar met zijn hand. "Ik denk dat ik het snap ja..?" Ze dacht het? Zo moeilijk was het nu echt niet te begrijpen. Hij moest het toch goed maken dat hij tegen haar op gelopen was? Wel, dan kon ze hem komen zoeken en dan zou hij het wel goed maken. Hij zag dat het meisje in haar tas begon te zoeken. Hij haalde een sigaret uit het pakje in zijn zak en stak die tussen zijn lippen. Ah, shit, hij had zijn mobiel verloren, hij was die vergeten op te rapen nadat die de grond op gevallen was bij het bijna-accident. Ach ja. Hij stak de sigaret aan en zuchtte terwijl hij zijn bruinzwarte ogen weer op het meisje liet vallen. Hij wist niet echt wat hij van haar moest denken, ze zag er zowel sympathiek als gemeen uit, vond hij. Ace nam een trek van de sigaret en blies de rook weg, er onbewust voor zorgend dat het niet speciaal in haar gezicht was. "Oh hey! Kan ik er alsjeblieft één lenen, ik ben ze geloof ik thuis vergeten." Hij keek opzij naar haar, knikte en viste een sigaret uit het pakje. Hij gaf die aan haar en stak haar ook zijn aansteker toe. "Zo", zei hij, proberend de sigaret niet uit zijn mond te laten vallen terwijl hij sprak. Hij nam hem tussen zijn vingers en blies de rook uit. "Mag ik je naar je naam vragen?" vroeg hij, beseffend dat het de stomste vraag ooit was vermits ze er ja of nee op kon reageren zonder dat hij dan iets wist.

OOC: Beetje flut en laat, sorry~
I'LL WAIT...FOREVER IF I HAVE TO.

_________________
VOICE - ACE RAIDEN - THEME
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ebony Pearce
avatar



PROFIELAantal berichten : 36
RPG SHEET
Character sheet
Leeftijd: 24
Soort: Demon
Gezondheid: Dead and alive.

BerichtOnderwerp: Re: Darkness, my old friend.   wo aug 12, 2015 10:26 am


Ze had gevraagd om een sigaret en was de jongen echt heel erg dankbaar toen hij er haar een gaf. Ze glimlachte vriendelijk naam hem - op dat moment best wel blij dat hij tegen haar aan gelopen was, want ze had geen zin om te wachten tot thuis, en pakte de sigaret en de aansteker van hem aan. "Bedankt, dit had ik echt nodig," sprak ze eigenlijk vrij opgelucht. Snel stak ze de sigaret aan en gaf de aansteker terug, om diep in te ademen met de sigaret in haar mond. Ze bewoog haar hoofd wat naar links en blies de rook ook weer uit. "mag ik je naar je naam vragen?" vroeg hij toen. Een beetje vragend keek ze hem aan. "Oh ehm, natuurlijk?" vroeg ze met een ietwat verbaasde glimlach. Ze had dat echt nog nooit gehoord, maar het klonk wel grappig. Misschien was dat wel iets wat pas kort bestond en wat ze gemist had. Kon allemaal. Ze kon ook gewoon nee zeggen en had dat ook bijna gezegd, maar toch besloot ze zich niet zo kinderachtig te gedragen. "Ebony is de naam," stelde ze zichzelf voor. Ze zette de sigaret aan haar lippen en nam een trek van de sigaret. Op het moment dat ze de rook echt proefde, ademde ze weer uit en keek ze hem weer aan. "En mag ik jou naam ook weten?" sprak ze met een glimlach, al was deze niet echt vriendelijk. Nee, het was eigenlijk een glimlach die betekende dat ze het eigenlijk wel grappig vond. Waarom vond ze mensen herhalen zo leuk als ze wat grappigs zeiden. Vlak nadat ze dat vroeg, dacht ze na of hij zijn naam niet al gezegd had. Had ie dat? Ze keek kort opzij en dacht na, maar wist het niet meer zeker. Naja, dan maar twee keer zeggen als hij het al eens gezegd had.

_________________

Trying to hide the darkness, never safed a soul
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Darkness, my old friend.   

Terug naar boven Go down
 

Darkness, my old friend.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Can I call you a friend? My friend? [Spt - Aragon]
» I'm not your friend!
» Light in the darkness..
» ~Les 2: Darkness spells. Part 1, Basics: Lux Exilium, Tenebris Fortitudo, Cerebrum Dolum ~
» Friend Safari Desk

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Town :: The Streets-